تبليغاتX
دفتر یک دانشجو
جامعه شناسی
خداوند شبان من است محتاج هیچ چیز نخواهم بود او مرا در چراگاهی سبز و وسیع می چراند و مرا به سوی اب زلال راهنمایی می کند.

روز یکشنبه ۸/مهر/۱۳۸۶ دومین جلسه ی کلاسمون بود و کلاس با فال حافظی که استاد گرفت و یکی از بچه های کلاس اونو خوند به طور رسمی اغاز شد و استاد اول از بچه هایی که وبلاگ هاشونو درست نکرده بودن علتشو پرسید و از هر کدوم از بچه هایی که جلسه ی گذشته غیبت داشتن یه نمره کم کرد و وااقعا یک نمره برای یه جلسه؟؟!!از نظر استاد یک نمره برای یه جلسه خیلی زیاد نمی اومد.بعد هم استاد توضیحاتی در مورد تحقیق و نقد هامون بهمون داد که انگار اینطوری ها که بوش میاد کار نفس گیر و پر زحمتی باشه.استاد برامون موضوعاتی که می تونستیم سوژمون رو از بینشون انتخاب کنیم نام برد و ما باید از بین ۸ موضوع یکی رو انتخاب می کردیم و به ویژه به تحقیقی هم که باید داشته باشیم اشاره کردن.                                                                                                                                    تحقیقی که باید ارائه بدیم باید بین ۱۰ تا ۱۲ صفحه تایپ بشه و در چارچوب مقاله باشه.با ویژگی های زیر:                                                                                                                                       در زمینه ی هنر باشه.با تجربه ی زیستی و علایق دانشجو هماهنگ باشه.تحقیق و تحقق پذیرباشه.رهیافت و بینش جامعه بینانه داشته باشه.                                                                                                                                    و سوژه هایی هم که می تونیم انتخاب کنیم :                                                                              نهادها و سازمان های هنری.رسانه های ترویج و انتقال هنر.مخاطبان هنر.محیط های هنری.گفتمان های هنری.مولدان هنر.محصولات هنری.روند های تحولات هنری.                                                             که ما باید زودتر موضوع تحقیق رو مشخص کنیم و من از وقتی که از کلاس خارج شدم ذهنم درگیر انتخاب موضوع تحقیق و انتخاب موضوع نقد و همین طور سوژه ی عکس ها شد . تا ببینیم می تونیم از پسش بر بیایم.

خوشبخت انسان است و تنها او خوشبخت است که می تواند امروز را به طور کامل تصاحب کند و با ارامش خاطر بگوید فردا هر قدر هم که وحشتناک باشد امروز را من زندگی کرده ام.

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت 0:13  توسط مریم